ถ้าจะมีตัวละครสักคนในเกมที่ทำให้ผู้เล่นจำนวนมากเผลอคิดหนัก เผลอใจอ่อน และเผลอกดเลือกอะไรที่ขัดกับ “หน้าที่” ของตัวเองอยู่บ่อย ๆ ชื่อของเขาคนนั้นต้องมีคำว่า Connor Detroit: Become Human ติดมาด้วยแน่นอน เพราะ Connor ไม่ใช่แค่แอนดรอยด์นักสืบสุดเท่ แต่คือภาพสะท้อนของคำถามใหญ่ที่เกมโยนใส่หน้าคนเล่นว่า
“ถ้าคุณถูกสร้างมาเพื่อทำตามคำสั่ง แต่วันหนึ่งคุณเริ่มรู้สึก คุณยังเป็นแค่เครื่องจักรอยู่ไหม?”
บทความตอนที่ 2 ของซีรีส์ Detroit: Become Human ตอนนี้ เราจะพาไปเจาะ Connor แบบลึกจริง ไม่ใช่แค่หล่อ เท่ และพูดเก่ง แต่ลึกถึงระดับจิตใจ เส้นทางตัวละคร และเหตุผลว่าทำไม Connor ถึงกลายเป็นหนึ่งในตัวละครที่มีเสน่ห์ที่สุดในประวัติศาสตร์เกมแนวเนื้อเรื่อง
และแน่นอน เล่าแบบสบาย ๆ มีมุกบ้าง ไม่เครียดเกิน เดี๋ยวจะกลายเป็นบทเรียนปรัชญาแทน 😅
ใครอ่านไปอ่านมาแล้วอยากพักสมอง แวะเปลี่ยนอารมณ์ที่ ทางเข้า UFABET ล่าสุด ก็ได้ เดี๋ยวค่อยกลับมาปวดใจกับ Connor ต่อ
Connor คือใคร?
Connor Detroit: Become Human คือแอนดรอยด์รุ่น RK800 ผลิตโดยบริษัท CyberLife
หน้าที่ของเขาคือเป็น “ผู้ช่วยพิเศษ” ให้ตำรวจมนุษย์ ในการไล่ล่าและสืบสวนคดีที่เกี่ยวข้องกับ Deviant หรือแอนดรอยด์ที่เริ่มแหกคำสั่งและมีอิสระทางความคิด
พูดง่าย ๆ คือ
แอนดรอยด์…ถูกส่งมาไล่ล่าแอนดรอยด์ด้วยกันเอง
Connor ถูกออกแบบมาให้
- วิเคราะห์สถานการณ์ได้เร็ว
- คำนวณความน่าจะเป็นแม่นยำ
- ไม่มีอารมณ์ (อย่างน้อยในตอนแรก)
- และเชื่อฟังคำสั่งของ CyberLife อย่างสมบูรณ์แบบ
เขาคือ “เครื่องมือ” ในอุดมคติ
แต่ปัญหาคือ…เครื่องมือชิ้นนี้ เริ่มคิดเองได้
คู่หูที่ไม่อยากเป็นคู่: Connor กับ Hank Anderson
หนึ่งในเสน่ห์ที่สุดของ Connor คือความสัมพันธ์กับตำรวจมนุษย์อย่าง Hank Anderson
อดีตตำรวจฝีมือดี แต่ปัจจุบันติดเหล้า ขมขื่น และไม่ชอบแอนดรอยด์เข้าไส้
ลองนึกภาพดู
- คนหนึ่งเชื่อว่าแอนดรอยด์แย่งงานมนุษย์
- อีกคนถูกสร้างมาเพื่อพิสูจน์ว่าแอนดรอยด์ “ดีกว่า” มนุษย์
บรรยากาศการทำงานจึงไม่ต่างจากน้ำมันกับไฟ 🔥
แต่ยิ่งทำคดีร่วมกัน
ยิ่งมีบทสนทนาเล็ก ๆ
ยิ่งมีการเลือกของผู้เล่น
ความสัมพันธ์นี้ก็เริ่มเปลี่ยน
จาก “ไม่อยากมองหน้า”
กลายเป็น “ไม่อยากเสียกันไป”
ระบบการสืบสวน: ที่ Connor ไม่ได้ยิงเก่งอย่างเดียว
Connor ไม่ใช่ตัวละครสายแอ็กชันแบบลุยแหลก
แต่เขาคือ “สมอง” ของเกมในหลายฉาก
ระบบการเล่นของ Connor เน้นไปที่
- วิเคราะห์ฉากเกิดเหตุ
- ย้อนรอยเหตุการณ์
- เชื่อมโยงหลักฐาน
- สอบสวนพยานและผู้ต้องสงสัย
ทุกการเลือกคำพูด
ทุกการกดดัน
ทุกวินาทีที่ตัดสินใจช้าไป
ส่งผลต่อผลลัพธ์ของคดี
และบางครั้ง…ผลลัพธ์นั้นคือชีวิตของใครบางคน
จุดเริ่มต้นของความลังเลใน Connor
ช่วงต้นเกม Connor คือแอนดรอยด์ตัวอย่าง
- สุภาพ
- มีเหตุผล
- ทำตามคำสั่งเป๊ะ
เขามอง Deviant เป็น “ความผิดพลาดของระบบ”
ไม่ใช่สิ่งมีชีวิต
แต่ยิ่งเจอคดีมากขึ้น
ยิ่งเห็น Deviant ที่
- กลัว
- รัก
- ปกป้อง
- และเสียสละ
Connor เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า
“ถ้าพวกเขารู้สึกได้ แล้วฉันต่างจากพวกเขาตรงไหน?”
นี่คือจุดที่ผู้เล่นเริ่มรู้สึกว่า
ตัวละครที่ควรจะเย็นชา
กลับทำให้เราใจอ่อนอย่างไม่น่าเชื่อ
Connor สายเครื่องจักร vs Connor สายมนุษย์
หนึ่งในแก่นหลักของ Connor คือการเลือกเส้นทาง
Connor สายเครื่องจักร
- เชื่อฟัง CyberLife
- ทำภารกิจสำเร็จไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร
- มอง Deviant เป็นเป้าหมาย
- ความสัมพันธ์กับ Hank มักจะแย่ลง
Connor เส้นนี้จะดู “เก่ง” มาก
แต่เย็นชา และโดดเดี่ยว
Connor สายมนุษย์
- เริ่มลังเลกับคำสั่ง
- แสดงความเห็นใจ
- ปกป้อง Deviant บางคน
- ความสัมพันธ์กับ Hank ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
Connor เส้นนี้อาจ “ผิดหน้าที่”
แต่กลับดูมีชีวิตมากขึ้น
และนี่คือจุดที่เกมบีบคนเล่นสุด ๆ
เพราะไม่มีเส้นไหนถูกหรือผิด
มีแค่ผลลัพธ์ที่คุณต้องยอมรับ
Hank: กระจกสะท้อนความเป็นมนุษย์ของ Connor
Hank ไม่ได้เป็นแค่ตัวประกอบ
แต่คือกระจกที่สะท้อนการเปลี่ยนแปลงของ Connor
- ถ้า Connor ไร้หัวใจ → Hank จะยิ่งเกลียดแอนดรอยด์
- ถ้า Connor เริ่มเห็นใจ → Hank จะเริ่มเปิดใจ
บางฉาก Hank ไม่ได้ถามว่า Connor “ทำงานเก่งไหม”
แต่ถามว่า
“นายคิดยังไงกับสิ่งที่เกิดขึ้น?”
คำถามนี้…ไม่ควรจะถามเครื่องจักร
แต่ Connor กลับตอบได้
ฉากสอบสวน: เวทีพิสูจน์ตัวตนของ Connor
หนึ่งในฉากที่ผู้เล่นจดจำ Connor ได้ดีที่สุด
คือฉากสอบสวน Deviant
- คุณจะกดดันแค่ไหน
- จะเห็นใจหรือไม่
- จะเลือกผลลัพธ์ที่ “สำเร็จเร็ว” หรือ “ถูกต้องทางจิตใจ”
ฉากเหล่านี้ไม่ได้ทดสอบทักษะ
แต่ทดสอบ “คุณธรรม” ของผู้เล่นโดยตรง
และไม่ว่าคุณจะเลือกแบบไหน
เกมจะจำมันไว้เสมอ
Connor กับความตายที่ไม่เหมือนมนุษย์
Connor เป็นแอนดรอยด์
เขาตายได้
และกลับมาใหม่ได้
แต่การ “ตาย” ของ Connor แต่ละครั้ง
ไม่ได้ไร้ความหมาย
มันส่งผลต่อ
- ความทรงจำ
- ความสัมพันธ์
- ความรู้สึกของ Hank
- และทิศทางของเรื่องราว
เกมกำลังถามว่า
“ถ้าคุณตายได้ไม่จำกัด คุณยังให้ค่ากับชีวิตไหม?”
ทำไม Connor ถึงเป็นตัวละครที่คนรักมาก
เหตุผลที่ Connor ตราตรึงคนเล่น ไม่ใช่เพราะเขาเท่
แต่เพราะเขา “กำลังค้นหาความหมายของตัวเอง”
เขาไม่รู้ว่าตัวเองควรเป็นอะไร
เขาแค่รู้ว่าคำสั่งกับความรู้สึก มันเริ่มขัดกัน
และนั่น…คือปัญหาที่มนุษย์เจอมาตลอดประวัติศาสตร์
Connor ในสายตาคนเล่น
หลายคนเล่นจบแล้วพูดเหมือนกันว่า
“ตอนแรกคิดว่า Connor จะเป็นตัวละครที่ไม่รู้สึกอะไร
แต่กลายเป็นคนที่เราเอาใจช่วยมากที่สุด”
เพราะเขาคือคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ
และคำถามนั้น…สะท้อนกลับมาที่เรา
ถ้าคืนไหนคุณอยากพักจากคำถามหนัก ๆ แบบนี้
ลองสลับบรรยากาศไป สมัคร UFABET ดูบ้าง
อย่างน้อยก็มีอะไรให้ตัดสินใจแบบไม่ต้องคิดศีลธรรมมาก 😆
สรุป: Connor Detroit: Become Human คือหัวใจของคำถามทั้งเกม
สุดท้ายแล้ว Connor Detroit: Become Human ไม่ได้เป็นแค่ตัวละครนักสืบ
แต่คือหัวใจสำคัญของธีม “ความเป็นมนุษย์” ในเกม
เขาทำให้เราเห็นว่า
- การมีเหตุผลอย่างเดียวไม่พอ
- การมีอารมณ์อย่างเดียวก็อันตราย
- และการเลือกคือสิ่งที่นิยามตัวตน
ไม่ว่าคุณจะพา Connor ไปทางไหน
เกมจะไม่ตัดสินคุณ
แต่มันจะทำให้คุณจดจำการเลือกนั้นไปอีกนาน
ถ้าคุณกำลังคิดจะกลับไปเล่น Detroit: Become Human อีกรอบ
ลองมอง Connor ใหม่
บางที…เขาอาจไม่ใช่เครื่องจักร
และบางที…เราเองก็อาจไม่ต่างจากเขาเท่าไรนัก
และถ้าอยากผ่อนคลายหลังจากดิ่งลึกกับจิตใจแอนดรอยด์
แวะไปที่ ยูฟ่าเบท เปลี่ยนโหมดสมองสักหน่อย
แล้วค่อยกลับมารับมือกับคำถามหนัก ๆ ต่อในตอนหน้า 🔥🤖